Anımsıyorum

AnımsıyorumAnımsıyorum çocukluğumu. Yaşadığım sokaklardan adım adım geçerken, mazilerle sevinçlerimi, gözyaşlarımı, köşe başlarında kurduğum hayallerimi…

Anımsıyorum öyle kederli, öyle mahzun.
Ve bir tebessüm bırakıyorum. Ötede görünen çocukluk evimizin penceresinde görüyorum kendimi. En çok anımsadığım bayram sevinçlerimi yaşıyorum bu görsellik ile. Ve mazideyim yine…

Saçlarım savruk üzerimde rengarenk ama kirlenmiş bir elbise. Şarkılar söylüyorum, ağaçlardan meyveler koparıp, taşlarla oynuyorum. Kimi zaman sokak ortasında eteklerimi savura savura dans ediyorum. Kimi zaman köşedeki duvarların arkasında ebelerden saklanıyorum.

devamını oku »

Patlamış Mısırlar

Patlamış MısırlarSevdiğin cümleler dökülüyor içime. Hani oturmuştuk denizin kıyısında ama ruhumun ve ruhunun tam ortasında. Aklımız nasıl da dökülmüştü, kumlar gibi ufacık kalmıştık. Tüm evrenin ışığı içimize akmıştı… Hep bunu düşündüm. Fenerleri düşündüm sonra. O güzel fenerleri. Tek tek yakmıştık. Sanırım hiç yaşlanmayacağım.

Bir keresinde ‘yaşlanıp eskimekten korkuyorum’ demiştim sana, hatırladın mı? Artık yavaş yavaş yok oluyor bu düşünce içimde. Çürüyen bir karahindiba gibi değil, ellerini birbirine sürttüğünde başkalaşan soğuk gibi… Belki bir gün hiç ummadığım bir anda yaşlanabilirim. Bilemiyorum. Ama henüz değil. En azından bu yüz yılda değil.

devamını oku »

Afrodisias

Afrodisias16 Temmuz 2017

Sabah yedide yola koyuluyor, hızla Yatağan yoluna sapıp köy kahvaltısı yeri aramaya başlıyoruz. Çok geçmeden aradığımızı buluyor şirin bir köy evi biçiminde düzenlenmiş kahvaltı mekanında Afroodisias’ın bizi beklediğini bilmemize rağmen bir saatimizi burada harcıyoruz.

Kahvaltıdan sonra Yatağan’dan sola, sonra sağa dönüyor; Kavaklıdere yoluna sapıyoruz. Kavaklıdere’den sonra Haydere yoluna saptığımızda bizi muhteşem manzara eşliğinde dağ yolu karşılıyor. Zor bir yolculuk; ama değer bu manzara için. Afrodisias’ı gördükten sonra bile bu yolun güzelliğinin sohbetini yapmaktan kendimizi alamıyoruz.

devamını oku »

Adı Çaresizliğim

Adı ÇaresizliğimYazamıyorum nicedir
O yorgun düşen kalem benim
Kum tanesi gibi dağılmış cümleleri
Toplayamayan benim.
Kafiyeler denizinden,
Çıkmamış nasibim
Şiirsiz kalan benim.

Ellerimden uçup gitti,
Tutmaya gücüm yetmedi.
Mutluluktan bihaber
Gülmeyi unutan benim.

devamını oku »

İçimdeki Yangın

İçimdeki Yangınİçimde anlam veremediğim bir çocukluk… Ruhum hüzünle kavrulmuş. Zaman geçmek bilmiyor. Dört duvar arasında duygularımı dizginleyememenin verdiği çocuklukla yanıyorum. Nedeni yok, yanıyorum…

Yazdıklarımı armağan edeceğim kimsem yok, duygularımı dile getirebileceğim hiç kimsem…
Bir kağıdım ve kalemimin buluştuğu o mahzunlu geceler, tek dostum belki de.

Darmadağın olmuş saçlarım, kirpiklerimden damla damla akan yaşlar, yüreğimin derinliğindeki acı ve sonsuz dalgınlığım. Neden? Nedir bu yangının adı?

Kalabalıklar arasında yaşanan yalnızlık, yüreğime biriktirdiğim ihanetler olmalı. Kahkahalarım ardına gizlenen gözyaşlarım ise bedeli. Kabullenemediğim kaybedişlerim bedelimin en ağır sonucu. Ve sessiz geceye armağan edişim ruhumu.

devamını oku »

Sayfa 1/16812345...50100150...Son »