Anımsıyorum

AnımsıyorumAnımsıyorum çocukluğumu. Yaşadığım sokaklardan adım adım geçerken, mazilerle sevinçlerimi, gözyaşlarımı, köşe başlarında kurduğum hayallerimi…

Anımsıyorum öyle kederli, öyle mahzun.
Ve bir tebessüm bırakıyorum. Ötede görünen çocukluk evimizin penceresinde görüyorum kendimi. En çok anımsadığım bayram sevinçlerimi yaşıyorum bu görsellik ile. Ve mazideyim yine…

Saçlarım savruk üzerimde rengarenk ama kirlenmiş bir elbise. Şarkılar söylüyorum, ağaçlardan meyveler koparıp, taşlarla oynuyorum. Kimi zaman sokak ortasında eteklerimi savura savura dans ediyorum. Kimi zaman köşedeki duvarların arkasında ebelerden saklanıyorum.

Daldan dala atlıyorum, dizlerim yaralı. Şimdi ise düz yoldayım, yüreğim yaralı.

İnsanları aldırış etmeden gülümsüyorum hayata, öyle masum dostlarımla. Tek korkum annemin oyundan çekip alması beni. Eve çağırıp o büyüyü bozması.

Adım adım uzaklaşıyorum sokağımdan tıpkı yılların çocukluğumdan kovalarcasına kaçtığı gibi.

Sessiz sessiz başım yerde. İnce bir tebessüm ve içten bir sızı ile…

Anımsıyorum.

Burcu Örlü