Aydınlığı Arzulayan Karanlık

Aydınlığı Arzulayan KaranlıkÖyle hisler içerisindeyim ki…
Hani kaçarcasına, çığlıklar ardında susarcasına…
Baskın yemiş bir ev gibi.
Köşesine sinmiş, camlarından hüzün fışkırıyor adeta.
Gizli kalmış şiirler, fısıldayarak söylenen şarkılar gibi.
Saklanmış kitaplar gibi.
Başlığı ve yazarı uğruna yakılmış kitaplar, ezilmiş duygular gibi.
Okumaya devam et “Aydınlığı Arzulayan Karanlık”

Bir Kez Daha Susuyorum

Bir Kez Daha SusuyorumSeninle yaşadım mevsimleri
Güneşimi ayımı yıldızımı,
Seninle paylaştım en temiz duygularımı.
En gerçek hislerimi adadım kapkaranlık gözlerine.
Ve şimdi susuyorum.

Seni düşünürken…
Nasıl oluyor da bu kadar insan içinde yalnızlaşıyorum!
Nasıl oluyor da kahkahalarımda susuyorum!
Yalnızlığımla yaşıyorum seni, suskun olan hayallerimde hissediyorum.

Okumaya devam et “Bir Kez Daha Susuyorum”

Memleketim

MemleketimHavasından huzur, suyunda doygunluk.
Gökyüzü özgürlük gibi, uçsuz bucaksız…

Ey Memleketim!
Kadınların gözyaşlarıyla sulanmış topraklar, kadınların emeğiyle yeşermiş ağaçlar.
O koskocaman mucizevi kalende bayrağımın al rengi ile dalgalandığı bir güz esintisinde izliyorum seni.

İnsanların iç çekişlerini duyuyorum. Gözyaşlarını görüyorum evlerin çatısından…

Okumaya devam et “Memleketim”