Vagon

VagonŞehirde koca bir yalnızlık
Ve
Yalnızlaşmış bir şehir
Elleri ceplerinde yürüyen bir adam
Her defasında
Karanlık bir gece gibiyim
Eski bir trende.
Ağır ağır ilerliyor vagonlarım.

Penceresinde gölgemi gördüm
Üfledim, buğulandı
Kendimi silmeye yeltendim
Ama elleri ceplerinde bir adam
Sahibini bekleyen bir kul gibiyim
Tanrısına dua etmeyi bekler ellerim. Okumaya devam et “Vagon”