Kaçak ’22

KaçakAdam:
Karanlıkta kalmış kapkaranlık bir aydınlık var uçurumların sonunda..
Adın mı beni çeken yoksa yalnızlığım mı?
Bir çocuk gibi kanarken ben gözlerine
İçimde sonu gelmez yağmurlar yağar yorgun yüreğime…

Kadın:
Adın kadar acıtmıyordu yalnızlığın
Sen her yerdeydin ve ben her seferinde karanlıkta gömülüyordum.
Gözlerindeki uçurumsa aydınlık,
En onurlu karanlıktı benim sana olan tüm tutkum… Okumaya devam et “Kaçak ’22”

Kaçak ’21

KaçakGidiyorum..
Kelimeleri ardıma yükleyip gidiyorum
Yollarım boyunca keşkeler katıyorum ardımdaki yüke
Hüzünler bırakıyorum ardımda
Ve her ayak sesimde seni diliyorum
Anlamını bile bilmediğim kelimelerde seni anlatıyorum
Yorgun ve titrek gölgeme..
Gözlerindeki alevi gördüğüm gün
Nasıl atladığımı gecelerin soğuk kalbine
Ben konuştukça o kaçıyor bilinmezliğe Okumaya devam et “Kaçak ’21”

Kaçak ’20

KaçakKüskünüm bugün söylenen her harf sesine
Sesler anlatmıyor ki gerçekleri
Yeni bir harf yaratmalıyım herhalde
Yeni sesler ancak böyle yerleşir kulağımdaki sen fısıltısının yerine
Unutmak mı bu ya da bıkkınlık mı
Hayata dair yaşanan her şeye?
Benim ölme sıram daha gelmedi mi?
Bitmedi mi bu sonu gelmez hikaye? Okumaya devam et “Kaçak ’20”