Kadıköy Kızı

Kadıköy KızıBütün mutsuz tecrübeleri aldım safıma. İhmalkar olmayan bir tutumla ağlıyorum. Sapa yollardan geçerek aylak bir dem vuruyorum. Sonbahar gelmiş, sarı bir kalabalık yerlerde. Oturdum dizlerine. Baktım üstüne arabalar park edilmiş. Kestane ağaçlarını rüzgar savuruyor. Ani bir kızgınlık yaşamış gibi düşüp parçalanıyor. Kestane ağaçları bana tanıdık yâr gibi. Rüzgar saçlarımda. Kaçamak bir ulak gibi. Kıyıda köşede şehrin ıssız bir kimliğinde demleniyorum.
‘Kırık Bir Aşk Hikayesi’ni izler gibi.

Okumaya devam et “Kadıköy Kızı”

Saçak

SaçakTütün çıkmazı yalnızlığım,
kavun içi beter viran hastalığım,
bir sen kalacaksın içimde bükülmüş
eğri, budaklı, delik deşik
salkım saçak
gideceğim bu şehirden
ellerimde kır çiçekleri
bir sen kalacaksın anılar dahilinde
yalın ayak yaşlanacağım bir yerlerde
yalın ayak kanacağım başka sevilmelere
baharlarsa çoktan kaybedilmiş
izbe, yarım, kararmış aynalar
gideceğim bu şehirden
yalın ayak,
çıplak…

Okumaya devam et “Saçak”