Gecenin İnsanları

Gecenin İnsanlarıGece koynunda büyütür bazı insanları
Karanlık olur o insanlar, yalnız olur
Bir tek geceleri vardır
Ne hissettiklerini, yaşadıklarını anlayan ve bilen
bir tek geceleri

Gece göğsüne basar bazı insanları
Sessiz çığlıklarla
hıçkıra hıçkıra ağlar o insanlar
Öyle zamanlarda güçsüz hisseder kendilerini işte
Nasıl kalkacağını nasıl toparlayacağını bilemez çaresizdirler
Okumaya devam et “Gecenin İnsanları”

Mülteci Botu Kalbim

Mülteci Botu KalbimAcılar denizinde yüzen delik bir botum. İçim mültecilerle dolu; kendilerine yaşayabilecekleri bir ülke arayan. Evet, umutlarım onlar. İçimde duran, yeşerecekleri yerler arayan umutlarım.

Delik bir bot, ne kadar dayanabilir bu kadar mülteciyle yüzmeye acılar denizinde? Kim bilir kaç umut ölecek içimde acıları yenmeye çalışırken kırık kalbimle… Birileri yine birilerini suçlayacak üstelik. Belki de bir gazetenin bilmem kaçıncı sayfasında önemsiz bir habermiş gibi küçücük bir yere iliştirilecek bu durum. Oysa delik bir botla denizi aşmaya çalışan mültecilerden daha fazlasıydı acı ve yaşama kaygısı… Okumaya devam et “Mülteci Botu Kalbim”

Yıldızlı Gece Bekçisi

Yıldızlı Gece BekçisiBen gece bekçisi,
Yıldızları sayıyorum her gece; tek tek…
Bir tane bile eksik olsa; benden sorulur.
Ben gece bekçisi, yıldızları sayıyorum.

Soğuk kış gecelerinde gökyüzü yorganım oluyor
İçimi ısıtmak istercesine yanıp duruyor sigaram.
Ben gece bekçisi,
Yıldızları sayıyorum her gece; tek tek… Okumaya devam et “Yıldızlı Gece Bekçisi”

Bu Ağaç İkimizin

Bu Ağaç İkimizinAh’lar ağacı* altındayız
Sen de yanımdasın ama onlar seni görmüyor, kimse görmüyor seni
Biz konuşuyoruz seninle kimseye aldırmadan
Sen bir şey anlatıyorsun ikimiz de gülüyoruz, ağzımız kulaklarımızda
Her zaman konuştuğumuz şeylere benzemiyor bu seferki

Ah’lar ağacı koyduk adını bu ağaç ikimizin
Bunu da bilmeyecekler, sadece ikimiz bileceğiz ve yetecek bu bize
Sonra tıpkı bu fotoğraftaki gibi hayran hayran izleyeceğim seni
Bu sürekli böyle devam edecek; sen, ben ve ah’lar ağacı
Kimde ne kadar ah’ımız varsa bu ağaca anlattık seninle
Anlatmaya da devam ederiz yaşam bizi sürükleyip götürmedikçe ölüme
Bizi bıkmadan dinleyecek bir bu ağaç var birbirimizden başka
Okumaya devam et “Bu Ağaç İkimizin”

HS ile Konuşmalar ‘2

HS ile KonuşmalarDünyaya Borcumuz

“Bu ağaçlar da bir gün kuruyacak.” diye geçirdi içinden, yol boyu yürürken izlediği ağaçlara bakarak. Sonra “Yıllara meydan okuyan o büyük gövdesi basit bir darbeyle yere serilecek. Belki biraz kalın olursa devrilmesi de biraz daha uzun sürer.” dedi. Tıpkı insan gibi. Ne kadar güçlü durursa o kadar çok yıkılmak isteniyor, hem insan hem ağaç. Ağacı yıkan da insan üstelik, insanı yıkan da…

Okumaya devam et “HS ile Konuşmalar ‘2”