ENGÄ°NDERGÄ°

YaÄŸmur, ıslak sokaklar, kalabalıkta oradan oraya koÅŸanlar, kaçışanlar, bir ÅŸemsiye altında sarılanlar, hızla gelip geçen arabalar…

Gökyüzüne çevirmiÅŸim yüzümü, damlalar yüzümde gözyaÅŸlarımla karışıyor, her damla gönlüme deÄŸiyor, önce canım yanıyor… Sonra içime huzur doluyor..

Derin bir nefes alıyorum, karşımda sımsıkı sarılmış bir çift.. Aklıma sen geliyorsun.. Soğuk bir akşamda el ele şemsiyesiz ıslandığımız o akşam geliyor, ıslandığımız diğer onlarca akşamlar geliyor..

Hiç üşümezdim elin elime deÄŸince, sırılsıklam olurdum da sen sarılınca içimi kaplardı sıcak.. Kimse umurumuzda olmazdı, onca yolu yürürdük.. Önce sessiz, sonra aÅŸk dolu cümlelerle.. Kahkahalar atardık, sokaklar bizimdi, ikimizin…

Yolun sonuna gelince göz göze gelir dakikalarca konuşmazdık.. Dakikalar geçer, yağmur yağar, senin elin yüzümü okşar, sonra yanağımda öpüşünün sıcaklığı, sonra hoşçakal..

Hatıralarımda güzelsin ve hep yaÄŸmurlu akÅŸamlarda içimdesin… Her yaÄŸmurda veda ediyorum sana, akıyor gözyaÅŸlarım, yanlız yürüyorum o sokakları, kulağımda içimi ısıtan bir melodi, ellerim boÅŸ, biraz üşüyorum, sonra ıslanıyorum, yolun sonunda kendimle vedalaşıyorum, yüzümü okÅŸayan yok…

Her yağmurda anıyorum seni, yine yağmurlu bir akşam, yürüdüm ıslak sokaklarda..

Ne farkettim biliyor musun, yokluğuna o kadar alışmışım ki her yağmur biraz daha alıp götürmüş seni beden, o kadar akıp gitmişsin içimden..

Bu akşam seni hatırladım ama sadece bir ANIsın..

Herkesin yağmurlu bir günde ya da akşamda olan bir hikayesi gibi
bir an aklıma geldin HOŞÇAKALIM..