Kırmızıyı Ateşe Bırak

Kırmızıyı Ateşe BırakEğildim bir tepeye seyreyledim alemi
Umudu rahat bırakmadı rüzgarın azameti

Yedi bin parçaya bölündü yer yerinden
Vazgeçmedim acıyı bileyen eleminden

Düşsem bir umut beklemem senden
Merhamet dilediğim kadar ölümden

Ve ahşap saat yarımı geçince
Yalnızlık senden beter bu gece

Ciğerlerime ağır bir gaz kokusu inince
Sessiz bir ölüm beni bekliyor içeride

Fırtınada salınan gemiler gibi
Umuda yelken açmış iklimler

Göçüp gitti uzaklara leylekler
Ölümü bize bıraktı melekler

Henüz deniz görünmedi belki
Güneş doğacak birazdan
Aşka doyacak gözlerin ağlamaktan

Haydar Şahinbay