ENGİNDERGİ

Zafer dediğin gözyaşı değil mi?
Mağlup olmaksa alışkanlık
Hangisi daha kolay; yalnızlık ya da umursamazlık..
Kaçtığın her yere peşinden gelmedi mi kemiksiz karanlık
Kurtuluşun yok yüreğimden akan damlalardan ve kaybolmuş yollarından
Milim milim arasanda kendimden kopmuş her parçayı
Çürümüş hayatlarda bulamazsın sevdaları
Kurtardığın her dalını atmalısın ulaşılmaz diyarlara
Belki o zaman anlarsın yangınlar geç söner bu zamanda devamını oku…

Bazı insanların kedileri vardır; bütün kedilerin insanları.

Biz kediler, sokakta dolaşırken, hangi insanları etki altına alabileceğimizi biliriz. Hangilerine bulaşmayacağımızı kokularından ayırt ederiz. Kedilerin ustalık alanları farklıdır: Kimi aşar geçer en yüksek engelleri, kimi en somurtuk insana sevdirir kendini. Kimi aklına koyduğu kuşu dalda bırakmaz, kimi düşer de onuncu kattan burnu bile kanamaz. Pek çoğu da öyle özel bir işe yaramaz. Kedidir… İşini bilir, sevimlidir. devamını oku…

Ağustos güneşi her zamanki sıcaklığıyla yeryüzüne hükmediyordu. Biçare kalmış kuşlar, kendilerine sürekli bir gölgelik bulmak için birbirleriyle yarışıyorlardı. Bu durumdan en fazla zarar gören ise ağaçlar oluyordu. Biçare kuşların verdiği rahatsızlık yetmiyormuş gibi, ağaçlar da bu durumdan sıkılmış, Tanrı’nın onlara verdiği göreve isyan ederek yeterince hava üretmiyorlardı. Tanrı ağaçlara hareket etme kabiliyeti verseydi eğer, ağaçlar sertçe sallanır, bünyesinde barındırdığı kuşları, tekrardan ağustos güneşinin himayesine verirdi. devamını oku…

Uzun zamandır görmediğiniz eski bir hayaletin, yani ilk sevdanızın birden ortaya çıkmasında ne hissedersiniz?
Ben ne hissettiğimi bilmiyorum…
Satırlarca yazdığı her cümlede aşk var bunu biliyorum..
Her noktasına, her virgülüne gözyaşları değmiş, anlıyorum..
Hep beni sevmiş, bana sadık kalmış, kimseyi yerime koyamamış… inanıyorum..
Bana bin bir acı çektirmiş olsa da, beni severdi…
gerçekten severdi.. devamını oku…

Dersteyim; öğrencilerime bakıyorum…
Birden eski günleri çok özlediğimi fark ediyorum.
Farkında olamadan zamanın akışında yitirdiğim kıpırtılarımı
ve hatta sıkıntılarımı…
bu geçmiş yolculuğunda bendeki seni anımsıyorum gülümseyerek :)
”DOSTUM” kelimesini dolu dolu söylediğim ”SENİ”…
Biz seninle dünü paylaştık; bugünler için.
saftık… (çoğusuna göre hala öyleyiz:)
ama ben görüyorum boz bulanık griliğimi. devamını oku…