Adı Yalnızlık Olsun…

Adı Yalnızlık Olsun...Sende bulmuşum huzuru aslında, gözlerinde. Ellerin saçlarıma düştüğünde anlamıştım kalbime geldiğini. Öyle şevkatli dokundun ki, sevgi dolu sardın ki, hiç gitme istedim benden. Her sardığında beni, sanki kalbimi aldın koydun kalbinin üzerine. Öylesine hissettim ki bunu. Yüzünü sevdim, ellerini sevdim, kalbini sevdim, ruhunu sevdim ben. Benimle bir olan eşsiz ruhunu…

İlk defa çok konuşmadım, anladın her bakışımdan. Sussam da konuştu gözlerim seninle…

Okumaya devam et “Adı Yalnızlık Olsun…”