Aydınlığı Arzulayan Karanlık

Aydınlığı Arzulayan KaranlıkÖyle hisler içerisindeyim ki…
Hani kaçarcasına, çığlıklar ardında susarcasına…
Baskın yemiş bir ev gibi.
Köşesine sinmiş, camlarından hüzün fışkırıyor adeta.
Gizli kalmış şiirler, fısıldayarak söylenen şarkılar gibi.
Saklanmış kitaplar gibi.
Başlığı ve yazarı uğruna yakılmış kitaplar, ezilmiş duygular gibi.
Okumaya devam et “Aydınlığı Arzulayan Karanlık”

Küçük Kadının Umudu

Küçük Kadının UmuduYarı rüyada yarı uyanık araladım gözlerimi, ılık bir ıslaklık vardı bacaklarımın arasında. Sağ tarafımda uyuyan kardeşimin altını yokladım usulca, kuruydu. Sol tarafımdakine baktım, o da öyle. Utanç içinde kaldım, onlar değildi, bendim gece altına kaçıran. Hava aydınlanmaya başlamıştı, saatin kaç olduğunu bilmiyordum. Kıpırdamadan duruyor ve ne yapacağımı düşünüyordum.

Herkes uyanana kadar kurur muydu acaba? Yoksa kalkıp değiştirmeli miydim? Kafamı hafifçe doğrultarak en başta yatan annem ve babama baktım. Fark ederlerdi kalktığımı, hem onlar fark etmese de, altı kardeşimden biri muhakkak uyanırdı.

Okumaya devam et “Küçük Kadının Umudu”

Maviliklere Uçan Yaprak

Maviliklere Uçan YaprakPişmanlıklarımız mıdır kalbimizi kıran,
Yoksa onlarla tüm çıplaklığı ile yüzleşmek mi?

Bazen karmaşık ayrıntılarda, bazen anlam dolu anlamsızlıklarda ararız; bir pay çıkarmak isteriz kendimize. Kırmak isteriz kalbimizi, ruhumuzu, acı çektirmek veya…
Ömrümüz boyunca hepimiz birçok kez pişman olacağız, çünkü anı yaşamanın o muazzam büyüsüne yenik düşecek elbet bir gün ruhumuz.

Okumaya devam et “Maviliklere Uçan Yaprak”