Umut Doğuyor

Umut DoğuyorUmutlarım, hayallerim.
Her geçen gün güzelleşen.
Yoruldukça, tökezledikçe, savruldukça çoğalan.

Gün gelip yollarda bulduğum.
Gül gelip dağlarda.
Gün gelip uçan kuşlarda.
Gün gelip özgürlük aşkında.

Öyle günler geliyor ki,
Sevdamı yüreğime hapsettiğim.
Yıllarca büyüttüğüm umudumu,
Bir sevda ateşine mahkum etmediğim.
Ve ben öyle doluyorum ki.
Gözyaşlarımın mutluluğuyla,
Hatalarımın bedeliyle,
Bedellerimin olgunluğuyla.

Ve öyle günler de geliyor.
Çaresizliğimle umudumun savaştığı,
Hayallerimi bir hüzünlü gecede yıprattığım,
Çiçekleri bile boynu bükük gördüğüm,
Tökezlediğim.

Ve o uçan kuştan,
Ve o gökyüzündeki yıldızlardan,
Tanyerindeki güneşten,
Karanlık gecede parlayan aydan,
Ve o sevgiyi anımsatan doğadan,
Hayvanlardan,
Bir çocuğun yüzündeki masum gülüşlerden,
Dillerin, dinlerin, ırkların kardeşliğinden,
Farklı seslerde aynı duygularla gözyaşı dökenlerden,
Farklı davalarda aynı acıyı yaşayanlardan,
Biraz da olsa kardeşliği hayal edenlerden,
İşte tüm insanlığı ayakta tutan şeylerden utanıp,
Yeniden doğuruyorum umudumu.
İşte bu en güzel şeyleri hayal ettikçe,
Bir sevdanın ateşinde yanmak, utandırıyor beni mutluluğa verilen emeklerden.

Ve vazgeçiyorum.
Sevdamı yüreğime hapsedip,
O en güzel yollara bakıyorum.
Hayallerimin saflığı ve umudumun gücüyle.

Burcu Örlü