Uyandım

UyandımUyandım uyanmasına da, yanı başıma çiğ düşmüş. Sırtımda anlam veremediğim bir üşüme. Üstüme dünden kalan bir koku sinmiş, midem de ise içmiş olduğum şarabın mayamsı çalkantısı cebelleşip durmakta. Bu hafta bana dediler ki; görünen köy kılavuz istemezmiş. Doğrudur belki, o an durdum. Tekrar anladım ki, ben var olan köyü değil de görmek istediğim köyü yaşamışım çoğunlukla.

Çok şanslıyım ki, hayatta neyin iyi neyin kötü, neyin fırsat neyin tehdit olduğu göreceli bir şey. Göreceli’den gelen amca, gelin burdan yakalım demiş dünyayı tasarlarken evren’e. Bak dünya bana artistlik yapma senden de büyüğü var, büyüğün olanın da büyüğü. O dünyanın içinde insan küçücük bir simge, dünya ise evrenin içinde bir toz parçası misali. Bakın şu işe, yok yok.

Dante’nin İlahi Komedya’sını daha okumadım ama bu konuya mutlak değinmiştir diye tahmin ediyorum. Dante deyip geçmeyelim hemen hazır onu anmışken, o cesur günlerini, kaleminin gücünü, düşüncelerini, yaşadıklarını korkmadan sevgiyle paylaşımını. Dante’de yıkımlar geçirdi tabi ki de. Hangi eserci, karamsarlığa kapılmamış ki bir yerlere varırken!

Altmış altı gün sonra tünelin sonunda ışık göründü. Tıpkı karneme yazdığınız gibi hocam, karanlığın en koyusu öncesiymiş şafağın. Aydınlığa çıkmak bir seçim, onun bedelini ödememek ya da çıkmayıp çıkmamanın bedelini ödemek. Olmak ya da olmamak gibi bir bilmece sanırım.

Alın bakalım sizlere bilmece bildirmece, el üstünde kaydırmaca;

her yeri görür
kendini görmez (göz)

altı mermer
üstü mermer
içinde bir bülbül öter (ağız)

dalları aşağı (saçlar)

iki pencerem var
etrafı etten duvar
sabahları açarım
geceleri kapatırım (göz)

karnı şişik
kafası yapışık (burun)

uzun sırık,
beli kırık (kaş)

yedi delikli tokmak,
bilmiyorsan aynaya bak (baş)

çarşıdan alınmaz
mendile konulmaz
bundan tatlı şey olmaz (uyku)

ben giderim o gider
kah benden önce
kah arkamdan emekler (gölge)

ben giderim o gider
içimde tıktık eder (kalp)

Neyse ben gidip Buca (İtalyanca çukur demekmiş) Hasan Ağa Parkı’na bir yürüyeyim.

“Hadi yürü Bora. Yürüme koş Bora koş.”

Sağlıcakla kalın,

Bora Eke
(Buca, İzmir, Türkiye – 23.10.2010)