Uyandım Sadece
Uyandım… Yine aynı gökyüzü!
Her yerde bilindik yüzler yüzlere bilenmiÅŸ o sessiz kötülükler…
Baktım güneÅŸ sislerin içine sinmiÅŸ puslu, eski halini aramaktan bile bitkin bu korkusu…
Uyandım… Yine çığlık yine telaÅŸ!
Toz duman olmuÅŸ bu ÅŸehir… Oyun parkları kendi gıcırtılarıyla kala kalmış en derin sessizlikten belki de daha sessiz…
Uyandım… Yine yaÅŸama telaşı!
Olmayan bir yaÅŸamda mücadele savaşı… Adanmış ya bir kez “hayat” en acımasızlığa bile boyun eÄŸemez olmuÅŸ bu telaÅŸ…
Uyandım… Yine karanlık!
Işıklar sönmüş konuÅŸmalar sansürlenmiÅŸ…
Kelimelerin anlamları bile unutulmuÅŸ en güzel cümleler bile son noktayı göremez olmuÅŸ “sevgi” karanlığa hapsolmuÅŸ…
Uyandım… Hayaller yok olmuÅŸ!
Her bir hayal sıkışıp kalmış kalplerinde…
“Nefes” alamayan hayallerin bekleyiÅŸi kıyıya vurmuÅŸ özgürlüğü unutmuÅŸ…
Uyandım… Demir atamadığım son limana!
Sahte yüzlere vaadedilmiÅŸ sözlere uyandım…
UnutulmuÅŸ o gözler o hayaller için uyandım…
Çıkarlar içinde sıkışıp kalmış bir dünyaya uyanmadım!
İyiliğin unutulduğu yok sayıldığı bir dünyaya uyanmadım!
Kötülüğün egemen olduğu bir dünyaya asla uyanmadım!
Uyandım sadece derin bir “yuhh” çektim gözlerini kapatmış bu dünyaya…
Ama uyandım…
İyiliğin kötülüğü alt edebileceği bir dünyaya
Hiç eksilmeyecek olan bir sevginin olabileceÄŸi bir dünyaya…
Ä°yiliÄŸin ve barışın liman atabileceÄŸi bir dünyaya…
“Üç maymunu” oynamayan bir dünyaya…
Uyanmak istedim sadece…
(+3 puan, 3 oy)
Loading ...
Loading ...