Ece Çekiç
Ruhu darmaduman… Yaktı bedenini aldatmalara inandı gözü kapalı…
Yoruldu nefessiz kaldı ruhunu alıştıramadan bedenini dünyaya sattı
Kelimelerin anlamına uzak yaşadı sevmeyi…
Yoruldu ruhuna eşlik edememekten yoruldu aldatmalardan…
Şimdi kendine sorsa cevaplar arasa hep nokta olur
Şimdi ona sorsa beni sevsen dese…
Bilir cevabının olmadığı soruları bilir aldatmanın cevapsız kaldığını…
Düşerdi gözlerinden düşünürdü; doymamış bir ruhun bedeni yaşasa da yaşlansa da ne fark ederdi?
Her aldatma bir limandı onun için her gemi batmış bir beden…
Anlamak gerekir en anlamsız gelen şeyleri… Bir kez olsun önyargısızca ulaşmak gerekir kaçmamak gerekir cevabı zor gelen sorulardan ve hayatı yaşamak gerekir boş değil ama…
Bilerek, anlayarak anlatarak hikâyeler bitmez hiçbir zaman… Keşfedebilirsin dünyanı anlayabilirsin anlaşılması güç insanları… Bir kadının aldatmasını bir çocuğun ağlamasını bir erkeğin konuşmamasını anlayabilirsin doğrulardan yanlışlardan arındırabilirsin içine girersen düşüncelerin neden sonuçlarını da bulabilirsin…
Loading ...