ENGÄ°NDERGÄ°

Bazen alıp başını gitmek istersin ya bilmediÄŸin diyarlara …
yeniden koÅŸmak istersin, nefes almak, yaÅŸamak …
BilmediÄŸin diyarlarda, bilmediÄŸin insanlarla,
bilmediÄŸin bir hayata baÅŸlamak …
kaçıp gitmek çare gibi gelir de,
önce aklının bavullarını toplarsın .. sonra yüreÄŸinin kırıklarını …
bir yerlere gitmek değil de kendinden gitmesi kötüdür..
içindekileri terketmek
yüreğini öksüz bırakmak
yanlızlıkla yoldaş, gözyaşıyla dost olmak
sahte kahkahalarla maskelenmiş bir yüz
uzaklara bakan sönük bir çift göz ..
sızlayan avuçlar …

bir yanlızlığın çaresi nedir bilinmez ..
kalabalıklara karışsan kâretmez ..
gözün görmez , gönlün işitmez ..
hep aynı hayal ezberlenir de yine de ümitler tükenmez ..

bir gün biri mutlaka çıkagelir ..
bavullarını yerleştirir ve gönlüne yerleşir
belki ÅŸimdi
belki az sonra
ya da yarın
mutlaka gelir…
Belki … Kim bilir..

kalbinin gözünü açıver
belkide AÅŸk gelmiÅŸtir…