Meşeli Günler

Meşeli GünlerAh çocukluğum

Seni öyle özlüyorum ki

Sonra durup

Geçmişimi kazıyorum mutlu anlarıma dek

Bir kaç anı yakalıyorum

Hınzır mı hınzır çocukluğum

Meşe zamanı koşturun

Sabahı ayrı, akşamı ayrı toplanırdık

Üç beş kişi dost canlısıydık

Biri çıkıp bilye derdi biri misket

Ben ise meşe derdim

Dertlerimi ben ilk böyle yendim



Haydi!!!

Kuyu kazıp mı oynayalım

Yoksa şapa mı düşürelim mutsuzlukları

Ya da dizelim mi hüznü ip gibi

Tam da ortasından mutlu bir meşeyle deleriz belki



Ah çocukluğum

Hafızamda kalan en mutlu anlarım

Öyle çok özlüyorum ki

Sen den yana aklımı delirtecek birkaç dize kaldı



Küçükken renk renk meşelerimiz vardı

Büyüyünce ne meşemiz ne de neşemiz kaldı…

Özkan Özgürtürk
06.01.2014