ENGÄ°NDERGÄ°

Yazmaya ortaokul yıllarımda başladım. Çok sevdiğim Türkçe öğretmenimin tavsiyesi üzerine bir günlük edindim. Düzenli olarak yazdım.

Kendimi buluyordum yazdıkça. Anlatmaya çekindiÄŸim duygularımı aktarıyordum. Kimi zaman öfkelerimin, kimi zaman sevinçlerimin izdüşümü oluyordu günlüğümdeki satırlar. Hala saklarım. Okudukça gülümserim. Yazmak konusunda, gördüğüm her yazarla konuÅŸurum ve hepsinin ortak söylemi şudur: “Yazdıkça yazılarındaki geliÅŸimi çok net göreceksin”. DoÄŸru da.

O dönemlerde düzenli olarak yazdığım için gelişimi fark etmek mümkündü gerçekten. O dönemlerde diyorum çünkü liseden sonra düzenli olarak yazmayı bıraktım. Ama tamamen bırakmadım hiç. Kendimi en iyi yazarak ifade ediyorum çünkü. Hatta anladım ki  konuşmayı beceremiyorum. Annemle kavga etmişsem, ertesi gün cüzdanında bir not kağıdı bulacağını bilirdi o da. Babam kızdırmışsa beni, sabah masanın üzerinde bir mektupla karşılaşması kaçınılmazdı. Bilmiyorum başka türlü kendimi ifade etmeyi ben.

Çok ilerde yazar olmayı istiyorum. Ama bunun için çok okumak gerektiğini ve yazar olmanın en önemli şartının birikim olduğunu düşünenlerdenim. Boş sözlerle dolu kitaplar yayımlamak kolay yoksa.. Fakat sözde yazar olmak değil amacım.

Yazmaktan korkmayın. Aklınıza yazmaya deÄŸer bir ÅŸey geldi mi, elinize ne geçiyorsa o an yazın mutlaka. Bir gazete parçası, avucunuzun içi, telefonunuzun mesaj sayfası vs. Unutulur yoksa. Benim çoktur öyle kağıt parçacıklarım. Hiç unutmuyorum, bir gece Ankara’ya giderken otobüsün loÅŸ ışığında, içimde biriktirdiklerimi öyle bir hırsla döktüm ki kağıda, gözlerimin aÄŸrıması bile alıkoymadı beni yazma eyleminden. Yazmanın verdiÄŸi derin huzur ve rahatlıkla devam ettim yolculuÄŸumun geri kalan kısmına. Ä°lla derin cümleler, süslü kelimeler seçmek zorunda deÄŸilsiniz. Basit bir cümleyle baÅŸlayın. Okudukça, deÄŸerli yazarları takip ettikçe ve yazmayı sürdürdükçe kendiliÄŸinden gelecektir süsleme ve üslup. Yazmayı bu kadar seven biri olarak ben de bir üslup belirleyebilmiÅŸ ve hatta kendimi yeteri kadar geliÅŸtirebilmiÅŸ deÄŸilim. Devrik cümleleri sık kullanırım. Kendimle ilgili en önemli tespitim bu.

Umarım bir gün üslubu ve söyleyecek sözü olan bir yazar olmayı baÅŸarırım…