Sonsuz Sevgi

Sonsuz SevgiBir söz dizisi, iki kelime, içimizde her şart ve koşulda olması gereken bir kavram, insan olmamıza neden olan yegane bir gerçek. Dünyaya sevgi ile bakabilmek bizi yaradan, bize muhabbet, şevkat, alçakgönüllülük, hoşgörü, iyilikseverlik duygusunu içimize nakşedip, Allah’ın kendisinin rahmet tecellisinin bizdeki yansımasıdır. Kendimizde var olan bu duyguyu açığa çılkarabildiğimiz sürece Kuran-ı Kerim’de bahsedilen ahsen-i takvim denilen yaradılmışların en mükemmeli olan insan profili.

Bu sevgiyi yaşayabilmek Mesnevi’de bahsedilen gerçek aşk hikayesini iyi anlamak ve bütün duygularımızın sevmek ve sevilmek olduğunu idrak etmemizdir bizi insan yapan. Bu sözcüğün ne kadar önemli olduğunu anlatmaya çalışırken inanın kelime dağarcığımın yetmediğini daha iyi anlıyorum. Bir sevgi insanda nasıl zuhur eder, onu nasıl büsbütün kuşatır, o duyguyu insan nasıl açığa yansıtabilir? Nasıl bir yetişme tarzı olmalıdır? Her şeyi sevebilmesinin mümkün olabileceğini anlamaya ve kavramaya gücünün yetebileceği imkan dahilinde midir? Kalbimizin sevgi dolu olabilmesi için nelere ihtiyaç duyuyoruz? Doğumdan ölüme kadar olan şu dünya hayatında böyle bir süreç her an yaşanabilir mi? Bu sorgulama ve kendini tanıma insanın olgunlaşması ve gelişmesinin bir işaretidir. İnsan en çok neyi sever kimi sever, dünyanın lezzetleri onu kandırabilir mi yoksa daha metafizik boyuta kadar bu sevgi uzanabilir mi? Her hangi bir canlıyı yaradandan ötürü sevebilmesi bir annenin evlatlarına yavrularına olan o müthiş sevgisi onların mutluluklarına ortak olabilmesi sevmenin ve sevilmenin ne kadar harika bir duygu olduğunun işaretidir.

Peygamber efendimizin ümmetine olan o sonsuz sevgisi çağlar boyunca yaşamış büyük din alimlerinin gösterdikleri sevgiler. Bu mana iklimine bizi bu boyuta sokan o önemli insanların bizleri biraz içsel yolculuğa kendimizde derinleşmemizde ve yaratılış gayemizin ne demek olduğunu anlatabilmeleri adına ne kadar önemli olduğu aşikardır.

Mesnevi’sinde ne güzel söylüyor Hz.Mevlana, ikilikler bizi tekliğe tefritten tevhide ulaştırabilirse, kişileri şucu bucu rengi mezhebi ırkı boyu yüzü davranışlarının ne önemi olabilir. Zıtlıkların ahengi denen zıt kutupların birbirini çekmesi gibi tüm insanlarda bu mozaik ve çokluğun içinde sevmesini inanıyorum ki becerebilirler.

Neyzen Ahmet Hamdi Erdoğmuş