ENGÄ°NDERGÄ°

Bir söz dizisi, iki kelime, içimizde her ÅŸart ve koÅŸulda olması gereken bir kavram, insan olmamıza neden olan yegane bir gerçek. Dünyaya sevgi ile bakabilmek bizi yaradan, bize muhabbet, ÅŸevkat, alçakgönüllülük, hoÅŸgörü, iyilikseverlik duygusunu içimize nakÅŸedip, Allah’ın kendisinin rahmet tecellisinin bizdeki yansımasıdır. Kendimizde var olan bu duyguyu açığa çılkarabildiÄŸimiz sürece Kuran-ı Kerim’de bahsedilen ahsen-i takvim denilen yaradılmışların en mükemmeli olan insan profili.

Bu sevgiyi yaÅŸayabilmek Mesnevi’de bahsedilen gerçek aÅŸk hikayesini iyi anlamak ve bütün duygularımızın sevmek ve sevilmek olduÄŸunu idrak etmemizdir bizi insan yapan. Bu sözcüğün ne kadar önemli olduÄŸunu anlatmaya çalışırken inanın kelime daÄŸarcığımın yetmediÄŸini daha iyi anlıyorum. Bir sevgi insanda nasıl zuhur eder, onu nasıl büsbütün kuÅŸatır, o duyguyu insan nasıl açığa yansıtabilir? Nasıl bir yetiÅŸme tarzı olmalıdır? Her ÅŸeyi sevebilmesinin mümkün olabileceÄŸini anlamaya ve kavramaya gücünün yetebileceÄŸi imkan dahilinde midir? Kalbimizin sevgi dolu olabilmesi için nelere ihtiyaç duyuyoruz? DoÄŸumdan ölüme kadar olan ÅŸu dünya hayatında böyle bir süreç her an yaÅŸanabilir mi? Bu sorgulama ve kendini tanıma insanın olgunlaÅŸması ve geliÅŸmesinin bir iÅŸaretidir. Ä°nsan en çok neyi sever kimi sever, dünyanın lezzetleri onu kandırabilir mi yoksa daha metafizik boyuta kadar bu sevgi uzanabilir mi? Her hangi bir canlıyı yaradandan ötürü sevebilmesi bir annenin evlatlarına yavrularına olan o müthiÅŸ sevgisi onların mutluluklarına ortak olabilmesi sevmenin ve sevilmenin ne kadar harika bir duygu olduÄŸunun iÅŸaretidir.

Peygamber efendimizin ümmetine olan o sonsuz sevgisi çağlar boyunca yaşamış büyük din alimlerinin gösterdikleri sevgiler. Bu mana iklimine bizi bu boyuta sokan o önemli insanların bizleri biraz içsel yolculuğa kendimizde derinleşmemizde ve yaratılış gayemizin ne demek olduğunu anlatabilmeleri adına ne kadar önemli olduğu aşikardır.

Mesnevi’sinde ne güzel söylüyor Hz.Mevlana, ikilikler bizi tekliÄŸe tefritten tevhide ulaÅŸtırabilirse, kiÅŸileri ÅŸucu bucu rengi mezhebi ırkı boyu yüzü davranışlarının ne önemi olabilir. Zıtlıkların ahengi denen zıt kutupların birbirini çekmesi gibi tüm insanlarda bu mozaik ve çokluÄŸun içinde sevmesini inanıyorum ki becerebilirler.

Neyzen Ahmet Hamdi ErdoÄŸmuÅŸ