Yabancı

YabancıUmudumu arıyorum.
Eski fotoğraflarımda.
O eşsiz kahkahalarımda.
Sevmelerde, sevilmelerde.

Penceremden baktığımda;
İnsanları izlediğimde.
Yağan karda, yağmurda, güneşte,
Sisli gecelerde.
Umut bulduğum o güzel günlerimi arıyorum.

Umutlar da bakmıyor artık yüzüme.
Aynadaki ben de
Yabancı artık şu gönlüme.

Kalemim de yabancı.
Sevdalar da…
Direnişlerim bile küs artık bana.

Yollar…
Sonunu belli etmeyen,
Uçsuz bucaksız.
Gökyüzü…
Umut doğurmayan,
Kuru mavilik.
Kitaplar…
Direndirmeyen,
Hissettirmeyen,
Boş satırlar.
Kağıtlar…
Yazmakla dolmayan,
Boş duygular.
Gözyaşlarım…
Akmak bilmeyen.
Gülüşlerim…
Sessiz bir tebessüm.
Uykularım…
Ölüm gibi.

Hayallerimi arıyorum her köşede.
O güçlü direnişlerimi arıyorum.
Hayata, düşüncelere…

Ne gülüşlerim geliyor geriye,
Ne tökezledikçe tükenen umutlarım,
Ne de yoruldukça hissizleşen kalbim…
Hayallerim ise kanadı kırık bir güvercin.

Özgürlüğüm…
Özgürlüğüm…
Özgürlüğüm…
Tek başına kalmış özgürlüğüm.

Hayaller olmadıkça özgürlük de parmaklıklar ardında.
Umutlar olmadıkça gülüşlerim de üşüyen bir sokak çocuğunun gözlerinde.
Sessiz…
Öylesine yaşayarak…

Burcu Örlü